Moeten ouders het altijd met elkaar eens zijn over de opvoeding?

Je kent dit vast...

De afspraak is duidelijk: na school eerst huiswerk, daarna pas schermtijd. Toch ligt de dochter na school al languit op de bank met GSM .“Ja maar mama, ik doe het zo wel...nog juist even dit…”

Gevolg:

• bij papa: GSM uit, duidelijke grens, klaar

• bij mama: begrip, overleg en “oké, nog tien minuten dan”

Je dochter van tien probeert het slim aan te pakken. Bij papa vraagt ze het niet eens. Bij mama wel met een goed verhaal, een zucht en een “ik heb zo’n lange dag gehad…”

Op een dag, lichtelijk wanhopig, zegt mama: “Luister, bij papa zijn er twee opties: A of B, bij mij heb je het hele alfabet., hou daar maar rekening mee.”

En gek genoeg…De discussies nemen af.

Maar is dit wel de 'juiste' manier....

Veel ouders worstelen met de vraag: “Moeten we niet gewoon op één lijn zitten?”

Het korte antwoord: dat klinkt logisch, maar is in de praktijk vaak niet haalbaar en ook niet nodig.

Jullie komen allebei uit een ander gezin. Met andere regels, andere ideeën over verantwoordelijkheid, discipline en vrijheid.

In stressvolle momenten val je vaak automatisch terug op wat je zelf hebt meegekregen:

“Eerst je plicht, dan je plezier” of juist: “Even ontladen mag ook”

Zolang dat een beetje bij elkaar past, gaat het prima.

Tot je kind ontdekt: Hé… papa en mama reageren anders!

En geloof me: een tienjarige merkt dit op.

Naast opvoedideeën speelt ook karakter een grote rol.

De ene ouder is duidelijk, snel en standvastig. De andere ouder is meevoelend, flexibel en meedenkend.

En dan hoor je zinnen als: “Je laat haar veel te veel onderhandelen.” en “Jij bent echt te streng, zo leert ze het nooit zelf.”

Herkenbaar? Je bent absoluut niet de enige.

Wat helpt bij opvoeddilemma’s?

Niet nog meer regels. Maar samen stilstaan bij wat echt belangrijk is.

Stel elkaar vragen als:

Gaat het ons vooral om verantwoordelijkheid leren nemen, om zelfstandigheid, om rust in huis, om gehoord worden?

Als dat helder is, ontstaat er ruimte. Misschien is schermtijd voor het huiswerk ok, zolang het huiswerk daarna ook echt wordt gedaan. Of is de regel heilig maar mag je kind wel even meedenken en praten over wat voor haar het best werkt?

En soms is er geen ruimte. Dan is het helpend als de ene ouder bewust kiest om de ander te steunen, ook als dat niet jouw natuurlijke stijl is.

Een hardnekkig misverstand: ouders moeten hetzelfde zijn

Op één lijn opvoeden betekent niet dat je hetzelfde moet doen. Dat is onhaalbaar en eerlijk gezegd ook onwenselijk.

Hoe waardevol is het voor kinderen om te leren dat mensen verschillend mogen zijn, niet iedereen hetzelfde reageert, je je gedrag kunt afstemmen op wie er tegenover je staat.

Kinderen rond de tien zijn hier volop mee bezig. Ze oefenen sociale vaardigheden, onderhandelen, aanvoelen en inschatten.

Dat is geen manipulatie. Dat is leren leven.

Dus... wat kunnen we doen?

Blijf jezelf en erken de verschillen tussen jou en je partner. Benoem dit ook naar je kind en steun elkaar op de punten die echt belangrijk zijn voor jullie beiden.

Bij ons thuis bracht dit verrassend veel rust. Natuurlijk dacht ik soms: “Dit is veel te streng” of juist “dit is te los”. Maar het eindeloze gedoe verdween.

En dat allemaal door te erkennen dat het alfabet bestaat uit 26 letters... ;-)